De witte waterlelie

De witte waterlelie

Ik fiets langs de Amstel ter hoogte van het gebouw dat ooit het stadsarchief herbergde en nu leeg staat. In de Amstel liggen woonboten gemeerd, maar er is nog ruimte tussen die bakbeesten en de wallekant voor water, watervogels, waterlelies. En voor de vreselijke troep die de uitgeconsumeerde medemens er in flikkert: plenty plastic in flesvorm. Ik denk aan Frederik van Eeden, bij de waterlelies. En aan Tsjechow, bij die gore flessen.

Van Eeden dichtte:

Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.

Tsjechow schreef:

God heeft de wereld mooi gemaakt en de mens maakt hem lelijk.