Theo van Doesburgs 'Aritmetische compositie'

Theo van Doesburgs 'Aritmetische compositie'

Elke dag krijg ik een Nieuwsbrief, per email, getiteld Kunst Actueel, afkomstig van . De informatie begint steevast met commentaar bij een kunstwerk. Vandaag schreef Steven ten Thije over 'Aritmetische compositie' van Theo van Doesburg, dat hangt in het Mondriaanhuis in Amersfoort.

Het was een verrassing voor me, die aandacht voor een schilderij uit 1930. En dan: Van Doesburg. Ik heb iets met Van Doesburg, sinds ik twee jaar heb gewoond in het huis dat hij voor zich zichzelf bouwde in de Rue Charles Infroit in Meudon.

Waarom hij het dààr bouwde? Omdat om de hoek zijn vriend kunstbroeder Hans Arp huisde - ik ben nogal eens langs de tuin gewandeld waar puntgave sculpturen herinneren aan diens verblijf aldaar.

Ik geloof dat Van Doesburg een goed mens was, een vriend voor zijn vrienden, onder wie Kurt Schwitters, en een maat voor zijn vrouw Nelly. Een artistieke woelwater en druktemaker. Ik bedoel: een man die zich roerde en manifesteerde. Met inspirerende ideeën en initiatieven, waaronder in ieder geval ook de bouw van dat unieke huis gerekend moeten worden. En ook het maken van dat schilderij, uit 1930, kort voordat hij stierf.

Want hij was astmatisch, stierf aan een hartstilstand, in 1931, Theo, veel te kort na het maken van 'Aritmetische compositie' en slechts een paar maanden na het klaarkomen van zijn huis in Meudon. We zouden hem meer geluk, een langer leven, hebben toegewenst.

Van Doesburg was een denker en doener onder de kunstenaars, meer nog dan een gepassioneerde, bijna fanatieke, gedrevene zoals Mondriaan. Dat Van Doesburg een denker was, dat vinden we terug in de analyse van Steven ten Thije bij 'Aritmetische compositie'. Dat commentaar heeft me tot bijbehorend denkwerk aangezet, iets dat ik altijd hogelijk waardeer.

Ik ga het daarover nog hebben.