literatuur

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Tsjechow: retrospectieve jaloezie

Tsjechow: retrospectieve jaloezie

Wanneer Tsjechow zijn verslag schrijft over de strafkolonie op het eiland Sachalin, neemt hij zich voor om het niet te hebben over de misdaden die de mensen hebben begaan die daar hun dwangarbeid verrichten. Maar soms kan hij het niet laten.

Tsjechow/Sachalin/hartstocht

Tsjechow/Sachalin/hartstocht

Tsjechow over Sachalin. Over Woekol Popow, een dwangarbeider. Over diens lot. Een passage uit een tekst die als een proefschrift bedoeld is, van de hand van een grootmeester uit de wereldliteratuur.

Tsjechow op Sachalin

Tsjechow op Sachalin

Op het eiland Sachalin, nog voorbij Siberië, richtte het Rusland van tsaar Alexander de Tweede in 1875 een strafkolonie in voor dwangarbeiders en bannelingen. Tsjechow ging er heen in 1890.

Theodor Fontane: humor

Theodor Fontane: humor

Theodor Fontane zien we op deze afbeelding op de leeftijd van 23 jaar. Meestal zien we hem op oudere leeftijd afgebeeld, deze meesterlijke schrijver, uit het oosten van Duitsland. We kennen hem van de prachtige roman 'Effi Briest', waardig Duitstalige tegenhanger van Flauberts 'Madame Bovary'. Met dit jeugdportret wil ik hem eer bewijzen.

Rimbaud in de agenda

Rimbaud in de agenda

Sinds geruime tijd al krijg ik aan het begin van elk jaar van de Zwitserse schrijfster Jacqueline Crevoisier een Poesie Agenda cadeau. Ik begin er op te rekenen die fraai ingepakt te ontvangen. En ja, ook dit jaar heeft ze me niet overgeslagen.

Schulz en het transcendente

Schulz en het transcendente

De grondeloosheid van het transcendente. Daarover heeft Bruno Schulz het in zijn eerste zin van het hoofdstuk 'Het Boek' in 'Het sanatorium Clepsydra'.

Bruno Schulz

Bruno Schulz

Op de omslag van Nynade 6, ons blad over kunst en letteren, is een zelfportret te zien van de Poolse schrijver en beeldend kunstenaar Bruno Schulz. Ook de afbeelding hiernaast is een zelfportret van Schulz, die zich nu vertoont geflankeerd door twee vrouwen.

Solzjenitsyns onvergetelijke zin

Solzjenitsyns onvergetelijke zin

Wanneer van een schrijver, hoe beroemd hij moge zijn, niet één zin bij je is blijven hangen, dan hoort hij niet thuis in de eredivisie van de literatuur. Solzjenitsyn hoort er, wat mij betreft, alleen al door overdenking van Oleg Kostoglotow aan het eind van 'Kankerpaviljoen'.

Solzjenitsyn

Solzjenitsyn

Sprekend over Madame Bovary verwees ik, en passant, naar Kankerpaviljoen van Solzjenitsyn. Het is een roman die ik met grote geestdrift gelezen heb, maar mijn woelig relatie-leven heeft ertoe geleid dat ik het boek niet meer bij de hand heb. Mijn verwijzing maakte ik uit het hoofd. Toch even checken? Ik voelde de noodzaak om een nieuw exemplaar aan te schaffen.

Flauberts Emma. En Amy Winehouse

Flauberts Emma. En Amy Winehouse

De vrouw, godin in de ogen van de man. Flaubert beschrijft het kapsel van Emma Rouault, zoals Charles Bovary het ziet bij de eerste onmoeting. Het is niet moeilijk om daarbij aan een vergelijkbaar kapsel te denken. Van Amy Winehouse met name.

Inhoud syndiceren