literatuur

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Valéry Larbaud

Valéry Larbaud

Valéry Larbaud, geboren in Vichy in 1881 en gestorven in Vichy in 1957, is de maker van een gedicht over buikrommelingen dat me erg dierbaar is. Waarom? Heel fundamenteel, geloof ik, vanwege de titel die het gedicht heeft meegekregen. Die luidt: Les Borborygmes. Ik laat het hier volgen.

Helvetisch-poëtisch

Helvetisch-poëtisch

Niet alleen van dat heel serieuze, in de Poesie Agenda van het Orte Verlag.
Voor wie dat denkt (‘Alle Zwitsers zijn bloedserieus’ – je hebt van die vooroordelen), komen hieronder enkele bijdragen die in die agenda te vinden zijn nog aleer we op de helft van dit jaar zijn. Wie weet wat de tweede helft nog te bieden heeft.

Hölderlin

Hölderlin

Als we de dichters toch niet hadden... Als ze niet onder ons waren om ons het noodzakelijkste te vertellen... Neem Hölderlin, misschien de dichterlijkse dichter die onder ons geweest is. Neem de Zwitserse dichteres Jacqueline Crevoisier, die elk jaar present is in de Poesie-Agenda, die door het Orte Verlag wordt uitgegeven en die geen jaar overslaat om mij een exemplaar cadeau te doen. Dank zij die jaarlijkse gift kom ik ook Hölderlin tegen, die God onder de dichters.

Molly, van Céline

Molly, van Céline

Het kan niet genoeg worden gezegd: het Amerikaanse hoertje Molly, een personage dat heel en passant voorkomt in de grootse roman Voyage au bout de la nuit, van Céline is de mooiste en meest ontroerende evocatie van een vrouw in de gehele wereldliteratuur.

Ekkel, revolutionair

Ekkel, revolutionair

Ekkel is dit vooral: een revolutionair. Niet een 'marxistische doctorandus', zoals een zelfingenomen luldebehanger hem wel eens heeft aangeduid, maar een antipathetische wereldveranderaar die niet predikt maar vragen stellend vóórleeft hoe het moet, poëtisch op weg naar revolutie.

Frits Ekkel, dichter

Frits Ekkel, dichter

De mens-dichter Frits Ekkel is zelf een gedicht. Een sedentair, ter aanvulling van de vrouwelijk nomade Tsvetajeva. Ter aanvullende onderscheiding van de mens-dichteres laat ik een gedichtgericht poëem van zijn hand hier volgen.

Marina, dichteres

Marina, dichteres

In dat gedicht op de muur in Leiden richt Marina zich tot haar gedichten met woorden van weemoed en troost: jullie blijven nu nog in het donker van de onbekendheid, maar ooit komen jullie nog wel aan de beurt. En zo is het inderdaad gegaan.

Marina, in Leiden

Marina, in Leiden

Marina Tsvetajeva. In Leiden, in de Nieuwsteeg, is negen jaar geleden een gedicht van haar op een muur aangebracht. Dat is geweldig. De stad Leiden bewijst daarmee eer aan Marina, een van de grootste dichteressen ooit. En tegelijk heeft het stadsbestuur dat besliste dat dit gebeuren moest zichzelf daarmee ook eer bewezen in de ogen van mensen die, zoals ik, poëzie een ereplaats in hun levensvisie geven.

Marina Tsvetajeva

Marina Tsvetajeva

Het boek 'Werken' van de Russische dichteres Tsvetajeva heb ik ooit gekocht om kennis te kunnen nemen van haar werk, maar eigenlijk toch vooral als een bescheiden eerbewijs aan die dappere uitgever Van Oorschot, die met zijn Russische Bibliotheek Tsjechow, Tolstoj, Toergenjew, Poesjkin, Dostojewski en andere grote Russen voor ons Nedelanders toegankelijk heeft gemaakt.

Prousts madeleine

Prousts madeleine

Alvorens het te hebben over de madeleine die hem op het spoor gaat brengen van de verloren tijd geeft Proust zich over aan enige bespiegelingen over het geheugen, dat ons immers op het spoor moet brengen van dat wat we in het verleden ervaren hebben. Kan het geheugen, dat zwoegerige hulpmiddel, ons helpen om iets uit het verleden op te halen?

Inhoud syndiceren