literatuur

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Jacqueline Crevoisier Karriereplanung

Jacqueline Crevoisier Karriereplanung

Morgen komt de maand februari ten einde. Dus is het tijd dat ik een februari-gedicht citeer uit de Poesie Agenda van de Zwitserse uitgeverij Orte, een agenda die vol staat met gedichen van Zwitserse auteurs. Mijn keuze dan op een gedicht van Jacqueline Crevoisier, de dichteres die haar maatschappijkritiek op geheel eigen wijze tot uitdrukking brengt, fijntjes, zonder donderend gerommel van hoogdravend verbaal geweld, uiterst doeltreffend juist door doeltreffende, verwoestende ironie.

Karriereplanung

Sich im richtigen Viertel
die richtige Attikawohnung

Irène Némirovsky

Irène Némirovsky

Irène Némirovsky. Ze was een Oekraïnse, die in Frankrijk terecht kwam en daar in het Frans, hoewel niet haar moedertaal, al jong romans begon te schrijven. Meesterlijke teksten, allemaal, vooral 'Suite Française".
Toen Frankrijk door de Duitsers bezet werd, heeft ze door uit te wijken naar het platteland nog gehoopt aan de jodenvervolging te ontkomen.

Maar nee, plichtsgetrouwe gendarmes zijn haar komen ophalen, zodat ze op de trein naar Auschwitz kon worden gezet.

Gerard den Brabander

Gerard den Brabander

We zagen hem zitten, eind jaren veertig, in Eylders, Gerard den Brabander, in halfduister, een voor ons jongelingen onaanraakbaar menselijk monument, symbool van wat eigenlijk een beetje voorbij was, de tijd van droefgeestige, vormgesoigneerde poëzie, gemaakt door een geëmpancipeerde volksjongen die dan wel bij de posterijen zijn brood verdiende maar een onbetwiste plaats in de vaderlandse letteren had verworven.

Paul van Ostayen

Paul van Ostayen

De amaryllis waarover ik schreef is dermate indrukwekkend dat ik schrijvend over het gedicht van Paul van Ostayen alleen een afbeelding van de bloem toonde en niet het protret van de schrijver, zoals ik gewoonlijk doe. Ik heb een gevoel van schaamte dat Van Ostayen tekort heb gedaan. Onterecht natuurlijk. Derhalve maak ik het hierbij goed.

Amarillys

Amarillys

Nu ik leef met een bloemenvrouwtje staan er altijd prachtige bloemen in de keuken. Dezer dagen zelfs een amaryllis. Dat is wel een buitengewoon indrukwekkende bloem. Hij overschaduwt genadeloos de anjers even verderop op het aanrecht. Die zijn mij dierbaarder wegens hun aandoenlijke rode streepjes op de witte bloembladeren en hun bescheiden formaat. Maar ja, die imposante amaryllis brengt mij, mijmerend, alsmaar twee onvergetelijke dichtregels van Paul van Ostayen in de geest:

Wijsneus / Amarillis.

Amarillis
hier is
in een zeepbel
Iris

hang aan de bel

Woorden van Hans Ekkel

Woorden van Hans Ekkel

Er is een nieuwe bundel verschenen van de dichter Hans Ekkel. Titel: IJssel balansact. Een balansact is iets moeilijks, maar kunstigs, iets dat een koorddanser realiseert als hij hoog boven de medemensen er op zijn draad adembenemend voor zorgt dat hij niet vallen gaat. De IJssel is de meest poëtische rivier van Nederland. Hans Ekkel woont daar in de buurt, in Diepenveen. Hij schrijft over wat hij kent.

Hans Lodeizen

Hans Lodeizen

Hans Lodeizen. Toch eigenlijk wel de beste Nederlandstalige dichter, primo inter pares van het kopgroepje met Marsman en Elsschot. Welke letterminnaar in ons taalgebied zweert niet bij de aanvang van het gedicht dat de titel draagt 'De buigzaamheid van het verdriet'. 'Hoe liefelijk is de Russische dame en luister naar wat zij zegt.'

Dat dat zo is levert het niet te weerleggen bewijs dat poëzie een mysterie is. Want onbegrijpelijker en onzinniger kan het haast niet. En toch nestelen deze woorden zich in de ziel van elke ware poëzieliefhebber.

Vrolijk - Werner Bucher

Vrolijk - Werner Bucher

Hoe moeten we leven? Moeten we anderen liefhebben gelijk onszelf? Absoluut, hoe moeilijk het soms ook is, maar het moet. En mogen we die zorgelijkheid ook afwisselen met vrolijkheid? Absoluut, hoe lichtzinnig het misschien ook lijkt. Het is heerlijk om vrolijk te zijn. En minstens even heerlijk: de vrolijkheid van een ander zien. Tegengif voor treurnis.

Djahanguir Mazhary

Djahanguir Mazhary

Poëzie heeft me bereikt uit de hierbij afgebeelde verre stad Bogota. Ik kreeg de gedichtenbundel 'La parade de l'imperceptible' onder ogen, van de dichter Djahanguir Mazhary. Hoe vertoont zich het onmerkbare, dat is de strekking van wat de dichter voor ons oproept.

Khadaffi, afgevloeid

Khadaffi, afgevloeid

Het verschil tussen democratie en dictatuur bestaat in hoofdzaak uit het al of niet bestaan van deugdelijke afvloeiregeling. In echte democratieën worden met macht beklede bestuurders voor een beperkte tijd aangesteld.

Inhoud syndiceren