kunst

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Stevie Wonder - positivo

Stevie Wonder - positivo

Vandaag, 26 juni 2008, in de Metro een berichtje onder de titel "Obama's iPod getuigt van een uitgelezen smaak". Altijd meegenomen, als hij president wordt. Maar wat me trof: in een interview heeft Obama opgebiecht dat in de jaren 70 Stevie Wonder zijn grote held was.

Platoche

Platoche

Het was in 1984. Ik woonde toen tijdelijk in het witte huis dat Theo van Doesburg voor zichzelf gebouwd had in Meudon. Ik ging die dag uit wandelen. Zonder duidelijk doel.

Japan in Dodewaard

Japan in Dodewaard

Ooit kocht ik een Japanse vogel-prent in Nijmegen, waar de galerie Huys den Esch, met standplaats Dodewaard, een aantal van dat soort prenten exposeerde. Weshalve ik de aankondiging ontving van een komende tentoonstelling van dezelfde galerie met gelijksoortige prenten. Nu in Dodewaard zelf. De opening zal op 30 maart 2008 plaats vinden.

Schaamte om verloochening

Schaamte om verloochening

Schaamte om verloochening. Ik denk dat daarom Petrus zo verschrikkelijk huilen moet wanneer hij wegloopt uit het paleis van de hogepriester. Hij heeft de haan horen kraaien en gezien dat de in de boeien geslagen Jezus zich naar hem omdraait en hem aankijkt.

Giotto

Giotto

In het Bijbels Museum aan de Herengracht in Amsterdam is een expositie ingericht die, verkleind nagebouwd, de kapel laat zien die de devote familie Scrovegni heeft laten bouwen in Padua, in Italië. Dat was nu zo'n zeven eeuwen geleden, even na 1300. In de middeleeuwen dus.

De herdertjes

De herdertjes

In mijn geestdrift over de Giotto-tentoonstelling in het Bijbels Museum te Amsterdam (tot 2 maart 2008), kan ik niet nalaten om de Kerst-voorstelling, waarvan ik een detail weergaf om de blik wisseling van Maria en Jezus te signaleren, en vooral de adorerende oogopslag van de os, ook het geheel te tonen, met de herdertjes.

Casablanca revisited

Casablanca revisited

Er zijn films die je in je leven meer dan één keer zien moet. Soms voor de verrukking van de herkenning. Soms voor de nieuwe ontdekkingen. Bij het weerzien met de film Casablanca ontdekte ik de waarheid van dat laatste, hoe belangrijk nieuwe ontdekkingen kunnen zijn.

Power of Schama

Power of Schama

Bemind worden, het is veel. Maar geloof me: beminnen is meer. En het meest? Het kunnen vertellen dat je bemint. Bemind worden: de stellende trap. Beminnen: de vergrotende trap. Het uitspreken van de passie, dat is de overtreffende trap. Simon Schama heeft me van deze waarheid weer eens overtuigd met zijn tv-serie 'The power of art'. Gezien op België 2 (Canvas).

Ravel

Ravel

Ravel componeerde de Bolero in 1928. Ik kan die muzikale lofzang op de kracht van herhaling en lichte variatie niet horen zonder me een beminde collega voor de geest te halen, Agnes Loman. We waren gekomen voor haar begrafenis. Aan het slot van de bijeenkomst verwijderden we ons van de kist. De Bolero zette in. Begeleidde ons toen we haar verlieten, onder die bloemen.

Petrus en zijn haan

Petrus en zijn haan

Wanneer Caravaggio, Honthorst of Rembrandt de verloochening van Petrus schilderen, ruimen ze geen plaats in voor een figuur die in het verhaal een belangrijke rol speelt: de kraaiende haan. Toch is hij het, die haan, die Petrus doet denken aan wat Jezus zei. Door die associatie wordt hij zich bewust dat hij in zijn angst, in zijn drang tot overleven, de prijs van verloochening betaalt.

Inhoud syndiceren