taal / semiotiek

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Sofitel New York

Sofitel New York

Weet jij een hotelletje voor mij in Parijs? Ik krijg die vraag soms. En heb dan wel een antwoord. Voor New York zou ik het niet weten. Maar gezien het volk waar ik doorgaans mee verkeer, kan ik wel een negatief advies geven. Vermijd Sofitel, zou ik zeggen. Is prijzig. Je bent zo maar drie duizend euro per nacht kwijt.

Op de brug

Op de brug

Het is vandaag 27 maart. In Mianyang, in de Chinese provincie Sezuan is het op-de-brug-dag. Je gaat dan naar de Tal Ping brug en gooit oude kleren in de rivier. Dat brengt geluk en gezondheid.

Andy Warhol: Work!

Andy Warhol: Work!

Ik heb niks op met Andy Warhol. Pop-Art? Die beker laat ik rustig aan mij voorbij gaan. Maar nu hoorde ik gisteren van Adrian Walton Smith dat Warhols lijfspreuk was: 'Work!' En daarmee plaatst Andy zich in de nabijheid van Benedictus die aanbeval: 'Ora et labora'. Een aanbeveling waarin ik wel mee kan gaan.

Pelan-pelan

Pelan-pelan

Pelan-pelan. Dat is Indonesisch. Twee maal hetzelfde woord, zo geef je in het Indonesisch het meervoud aan. Eén mens is: orang. Mensen is: orang orang. Je kunt met zo'n herhaling ook iets van gevoel aangeven, geloof ik. Hati is hart. Hati-hati is voorzichtig. Is het niet prachtig? Indonesisch is een taal voor gevoelsmensen.

Freud had gelijk

Freud had gelijk

Freud had gelijk toen hij er van uit ging dat aan dromen een betekenis kan worden toegekend. Ik ben er kortelings van overtuigd geraakt na lange twijfel. Ik droom elke nacht. Al een leven lang. Veel onbegrijpelijke onzin. Geen touw aan vast te knopen.

Albert

Albert

De dag breekt aan. Het is 14 januari 2011. De ochtendkrant meldt: Albert Heijn is gestorven. Zijn foto op de voorpagina. Ik denk aan meneer Heitlager. Zou hij nog leven? En ik kijk naar die foto. Ik zie een vriendelijke heer. Albert Heijn, glimlach en onderkin. Een mensenvriend.

Moppen

Moppen

De beste moppentapper ter wereld is mijn neef Bert van Zoest.
Ik zeg neef, maar ik zou eienlijk broer moeten zeggen, omdat we hebben afgesproken dat ik zijn broer honoris causa ben, op basis van wederkerigheid. Onze gesprekken vinden wegens de vele kilometers die ons scheiden meestal telefonisch plaats. Tijdens die gesprekken laat hij nooit na om mij, temidden van al onze onderwerpen, een mop te vertellen. Immer een goeie.

De stille heide

De stille heide

In de Hazenstraat, huiswaarts terugwandelend van het boodschappendoen op de Elandsgracht, hoorde ik mezelf ineens neuriën. Het zal het oudworden zijn. Na het oversteken van de Rozengracht, in de Akeleienstraat, kwamen zelfs de woorden.

De stier

De stier

Met de stier leef ik ook mee. Dat heeft een sterrenbeeldige reden. Ik ben astrologisch gezien een stier. Vandaar mischien dat ik op die veiling in Blakenwell in augustus 1987 ook even een stierenkop schetste. Hij had een ring door zijn neus. Daaraan een touw naar zijn horens.

Onze geiten

Onze geiten

Ik houd het niet bij: hoeveel geiten zijn er ondertussen geruimd? Van de geitenberichtgeving heb ik ondertussen twee dingen overgehouden. Dat een bisschop een mis heeft opgedragen als sympathiebetuiging voor de geitenhouders. En dat er zwangere geiten geruimd zijn.

Inhoud syndiceren