natuur

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Leven in de gracht

Leven in de gracht

Er wordt wat afgeleefd in de gracht. Begin juni. Eergisteren trok een eendemoeder voorbij langs de aangemeerde boten aan de overkant. Ik zal het me wel verbeeld hebben, maar ik meende toch echt in de fiere houding van haar kop, de trotse welving van haar borst, waarmee ze het gore grachtwater kliefde, een immens welbehagen te kunnen aflezen. Mijn aandacht was getrokken door de piepgeluidjes. Achter haar dobberden haar kleintjes, kennelijk nog maar nèt uit het ei.

Artis magistra

Artis magistra

Flaubert heeft het gezegd: 'Pour qu'une chose soit intéressante, il suffit de la regarder longtemps'. Als je maar lang genoeg naar iets kijkt, wordt het vanzelf interessant. 't Is waar. En als je lang genoeg kijkt naar iets dat mooi is en je zoekt een beetje door om te weten wat het geheim van die schoonheid is, dan kom je haast altijd tot verbazingwekkende ontdekkingen die het interessante te boven gaan.

Een lievelingsdier

Een lievelingsdier

Wie heeft er een lievelingsdier? Ik weet het van Myrthe van de Velde: het konijn. Van Cédric Meijering: de eend. Van zijn zuster Nina: de rat. Van anderen weet ik het eigenlijk niet zeker. Wellicht hoor ik het nog van deze of gene. Ik geloof dat mijn eigen lievelingsdier toch wel de bidsprinkhaan is.

Desire, desire, desire/John Cleland, Fanny Hill

Desire, desire, desire/John Cleland, Fanny Hill

In Artis moeten we uiteraard ook naar de reptielen-afdeling, vanwege Myrthes liefde voor de schildpadden. Ik kom voor het glas te staan waarachter een wateragame zich beweegt, stopt en mij van vlakbij, achter dat glas, aankijkt met koele onverschilligheid. Ik kijk geïntrigeerd terug.

Zijn vogeltjes katholiek?

Zijn vogeltjes katholiek?

Dat vogeltjes katholiek zijn, het is door Gerard Reve gezegd. Ik geloof wel dat hij gelijk heeft.

Dat geloof is versterkt toen ik onlangs over Radio Vier de pianomuziek hoorde die Franz Liszt heeft gecomponeerd om weer te geven hoe St.Franciscus in Assisi preekte voor de vogels.

Lachen om de pinguïn?

Lachen om de pinguïn?

De film overlaadt ons met verbazingwekkende informatie over die bewoners van de Zuidpool. 'La marche de l'empereur' noem ik hem, want ik heb hem voor het eerst in Parijs gezien. Daarna nog een tweede keer in Amsterdam. Toen met tekst in het Nederlands.

Myrthe acht jaar

Myrthe acht jaar

Gisteren was, 22 januari 2006, was mijn kleindochter Myrthe jarig. Acht jaar werd ze. Ik kon er niet bij zijn. Griep. Niet erg, want er was ander bezoek en de feestelijkheden worden zonder enige scrupule over diverse dagen uitgesmeerd. Het kinderpartijtje, bijvoorbeeld, moet nog vijf dagen wachten. Opa komt wel opdagen wanneer de griep over is.

Wat ik als cadeau ga meebrengen? Dat is niet zo moeilijk in deze levensperiode van Myrthe. Een boek over een schildpad. Haar voorkeursdier, dezer dagen. Ze kan schildpadden erg mooi tekenen. Ik hoef maar op de kastdeur in mijn kamer te kijken om deze waarheid bevestigd te zien. Doe ik elke dag even.

Esther en de bijeneter

Esther en de bijeneter

Toen we in het bosmuseum van Holten rondliepen, in de zomer van 2004, kon Esther, vier jaar oud, haar opa tot opperste verbazing brengen door een tentoongestelde vogel aan te wijzen zeggende 'Een bijeneter!'.

Ochtendvriend

Ochtendvriend

Hij is, in deze winterdagen, wat onregelmatig met zijn ochtendzang, de merel in de tuin. Echt zingen kan ik het ook niet noemen. Het is meer een brr-geluid van iemand die het nog maar koud vindt bij het ontwaken. Misschien schrikt hij van een passerende poes, dat zou kunnen. Ik neig ertoe om te veronderstellen dat hij lucht geeft aan ongenoegen over de noodzaak om de dag te beginnen.

Voorbeeldige voeten

Voorbeeldige voeten

Als de merel zich niet vroeg genoeg laat horen, doet de meerkoet het wel aan de andere kant van het huis, waar de gracht is. Hij stoot een doordringend 'ping' uit, alsof hij een tik geeft op een te scherp afgestelde triangel. 'Het zijn krengen', zegt Paul Wallenburg, erkend vogelobservator aan de Vecht, over de meerkoeten. Terecht, want ze kunnen behoorlijk venijnig zijn, onder elkaar en met anderen.

Inhoud syndiceren