natuur

warning: Creating default object from empty value in /var/www/vhosts/aartvanzoest.nl/httpdocs/modules/taxonomy/taxonomy.pages.inc on line 33.

Een aalscholver!

Een aalscholver!

Wat zien ik? Dacht ik, bij mezelf. Een zwarte fuut? Nee toch. Inderdaad nee. Hij lag wel net zo mooi in het water, als een voorzichtig opgedoken onderzeeër net als een fuut, maar bij beter kijken was het toch een aalscholver.

Parelhoen

Parelhoen

Alles wat Jan Mankes schilderde krijgt onder zijn penseel een unieke intensiteit, of het nu zijn zelfportretten zijn, planten of dieren. Neem het parelhoen. Het schilderij is te zien in Museum Belvédère in Heerenveen.

Boom

Boom

We zijn het erover eens: de boom moet gerespecteerd en bemind worden. De boom is mooi. De boom is sterk. De boom is weldadig. De boom is genereus (denk aan de zuurstof). Het belangrijkste: de boom is wijs.

De iepen

De iepen

De Bloemgracht in de Jordaan heeft zijn sieraden. Gevels uit vroeger eeuwen. Romantische bruggetjes. Zwanen, ganzen, eenden, meeuwen, meerkoeten, drijvend in het water, naast de bootjes. En aan de wallekant vooral: de iepen.

Juffertjes in het groen

Juffertjes in het groen

Ik doe het niet, maar ik zou er wel uren naar kunnen kijken, naar de juffertjes in het groen die in een blauwgroen vaasje op mijn bureau staan, naast de computer en een houten dolfijntje dat mij als souvenir uit Lovina (Noord-Bali) heeft bereikt, meegebracht door Luhtu Sri Adnyani, welbekend aan lezers van Nynade.

In de tuin

In de tuin

Tweede Pinksterdag. 12 mei 2008. Elf uur in de morgen. Opnieuw een stralende dag. Zo verwent mei ons dit jaar. Ik zet me neer in de tuin, sla de benen over elkaar. Zowaar komt er een vermoeide bij even uitrusten op mijn knie.

De olifanten van Chiang Rai

De olifanten van Chiang Rai

In de Metro van vandaag (1 april 2008) een foto van olifanten. Het onderschrift leert ons dat ze deelnemen aan een olifanten-toernooi in de noordelijke Thaise provincie Chiang Rai. Teams uit achttien landen doen mee met 28 olifanten. Ik speur de foto aandachtig af. Is dat de mijne, die mijn leven redde?

Boomkruiper op de Bloemgracht

Boomkruiper op de Bloemgracht

Luttel gepiep in de iep voor de deur. Gelukkig beweegt ie, want anders zou je hem niet zien - zijn schutkleur maakt hem onzichtbaar. Hij is mij, begin februari, een bode van de lente aan de Bloemgracht. De boomkruiper.

Drie tenen

Drie tenen

Drie tenen hebben ze, de drieteenstrandlopers. Ik begrijp dat wel. Ze hebben daar genoeg aan om hard heen en weer te rennen. De golf rolt terug, van het strand af. Ze rennen met hem mee, achter hem aan. Dan rolt de golf terug van de zee naar het strand. Ze rennen voor 'm uit; ze spelen geinig of ze bang voor 'm zijn. Quod non, geloof ik.

De witte waterlelie

De witte waterlelie

Ik fiets langs de Amstel ter hoogte van het gebouw dat ooit het stadsarchief herbergde en nu leeg staat. In de Amstel liggen woonboten gemeerd, maar er is nog ruimte tussen die bakbeesten en de wallekant voor water, watervogels, waterlelies. En voor de vreselijke troep die de uitgeconsumeerde medemens er in flikkert: plenty plastic in flesvorm. Ik denk aan Frederik van Eeden, bij de waterlelies. En aan Tsjechow, bij die gore flessen.

Inhoud syndiceren