Solzjenitsyn

Solzjenitsyn

Sprekend over Madame Bovary verwees ik, en passant, naar Kankerpaviljoen van Solzjenitsyn. Het is een roman die ik met grote geestdrift gelezen heb, maar mijn woelig relatie-leven heeft ertoe geleid dat ik het boek niet meer bij de hand heb. Mijn verwijzing maakte ik uit het hoofd. Toch even checken? Ik voelde de noodzaak om een nieuw exemplaar aan te schaffen.

In zo'n geval ga ik naar www.boekwinkeltjes.nl. Wat een verrukkelijke instelling. Wat een plezier heb ik er al van gehad. Voor een prikkie bereiken me meesterwerken uit de wereldliteratuur.

Ik las dat ik een exemplaar kon bemachtigen bij Euroboek in Tolbert. A raison van één euro. De beslissing om te bestellen nam ik binnen anderhalve seconde. Voor alle zekerheid nam ik nog even de tijd om te bekijken wat Euroboek nog meer in de aanbieding had. Veel. En alles voor dezelde prijs. Eén euro dus.

Ik mag wel toegeven: begeerte heeft mij toen aangeraakt. Ik bestelde ook Hildebrand, Lau Tse, Hochhut, Malraux en Aart van der Leeuw. Luttele dagen later kwam de postbode mij aan de deur op de Bloemgracht een flink pak uit Tolbert overhandigen en schreef ik gezwind een giro uit groot acht euro vijftig. Btw en portokosten inbegrepen. En een factuur, met minutieuze specificatie tot op de eurocent nauwkeurig.

De verificatie bij Solzjenitsyn kon ik maken. Maar ik liet het achterwege om eerst te gaan naar een andere passage in die machtige roman. Die me ertoe gebracht heeft om een grenzenloze bewondering te gaan voelen voor de mens en de schrijver Solzjenitsyn. Hij was een reus.