De portemonnee

De portemonnee

Hannes liep op klompen, vanwege het liedje misschien. Keimpe deed daar niet aan mee. Hij had gewoon zijn hoge schoenen aan, met ijzerbeslag. Dan sleten de zolen niet. 'Stevige stappers', zei moeder. 'Schoenen voor je hele leven.' 'Jaja' dacht Keimpe. 'Prima hoor. Als je voeten niet groter werden. Maar dat worden ze wèl. Dan gaat het lelijk knellen.' Maar hij zei niets. Hij zei haast nooit iets. Hij dacht des te meer. Keimpe was een doordenker. Hij wist: 'Gedachten zijn vrij.' Daar genoot hij van. Dat anderen niet konden weten wat hij dacht.

Je kon de jongens goed horen lopen op de dijk. Een houtgeluid door de klompen van Hannes. IJzergeluid door de schoenen van Keimpe. 'Há', zei Keimpe. 'Daar ligt een portemonnee.' Ja, er lag een portemonnee midden op de weg.

Zij erheen, om hem op te rapen. Ze moesten nog even wachten, omdat Gerrit langskwam met zijn trekker. Gerrit zag de portemonnee niet liggen. Hij reed er wel overheen met een van die grote wielen. De portemonnee was nu zo plat als een dubbeltje. Dat is een heel klein muntje van vóór de euro. Klein en plat dus, oude mensen kunnen ervan meepraten.

Jammer, er zat zat geen geld in de portemonnee. Hannes haalde garen uit zijn broekzak. Hij was grapjas en plaaggeest. Zoiemand gaat nooit op pad zonder garen. De jongens maakten de portemonnee vast aan een stuk garen en legde de portemonnee midden op de weg. Hannes hield het einde van de draad vast en verstopte zich samen met Keimpe achter het struikgewas. Draad onzichtbaar, jongens onzichtbaar, afwachten maar.

Anderhalf uur verstrijkt. Daar komt Dirk aan, van boerderij De Domme Dirk. Hij loopt zo'n beetje te fluiten. Een deuntje dat hij onthouden heeft van een clip van MTV. 'Há' zegt hij hardop. 'Daar ligt een portemonnee.' O wat hadden die Hannes en Keimpe een moeite om hun giechel te beteugelen. Hannes maakt zich klaar om de portemonnee weg te trekken, wanneer Dirk zich voorover buigt.

Gaat Dirk de portemonnee oprapen? Nee. Dirk zet bliksemsnel zijn voet, maat vierenveertig, op de portemonnee. Dan pas raapt hij hem op. Het garen breekt. Keimpe houdt zijn adem in. Hannes houdt zijn adem in. Dirk niet, die fluit en peutert uit de portemonnee een groen biljet. Honderd euro. Asjeblieft.

'Hoe kan dat nou?' roept Hannes met een rare hoge stem, van achter de struik. 'Tja', zegt Dirk. 'Het geheime vakje, hè.'