Gap

Gap

Zomer 1954 Rondtrekkend van jeugdherberg naar jeugdherberg in Frankrijk heb ik meegezongen met de aanwezige jeugdige Fransen, de ‘ajiistes’: ‘Les bourgeois sont comme des cochons, plus ça devient vieux, plus ça devient bête’.

Valéry Larbaud

Valéry Larbaud

Valéry Larbaud, geboren in Vichy in 1881 en gestorven in Vichy in 1957, is de maker van een gedicht over buikrommelingen dat me erg dierbaar is. Waarom? Heel fundamenteel, geloof ik, vanwege de titel die het gedicht heeft meegekregen. Die luidt: Les Borborygmes. Ik laat het hier volgen.

Grote Pier

Grote Pier

Het zwaard van Grote Pier (1520) is meer dan twee meter lang en weegt meer zes-en-een-halve kilo. Pier kon daar wel mee uit overweg. Als je hem boos maakte, moest je wel zorgen dat je je uit de voeten maakte, want hij was in staat om in één fikse zwaai je kop van de romp te scheiden. Als je een nabije medestander had, nam hij die in dezelfde zwaai mee, als het moest.

Bil

Bil

Vandaag 7 juli 2012 lees ik op de voorpagina van de Volkskrant in een Voetnoot van Arnon Grunberg de zin 'Mensen zomaar op de billen slaan mag niet'. Het is waar. Ik heb het nog niet zo heel lang geleden ervaren, toen ik in alle onschuld een bilklapje had weggegeven, nee twee zelfs, en daarover later door de getroffene terecht werd gewezen.

Bibi

Bibi

In de krant lees ik dat in Klagenfurt een Galapagos-reuzenschildpad, aan wie de naam Bibi is gegeven, al 115 jaar 'aan onafscheidelijk liefdespaar' vormde met een andere Galapagos-reuzenschildpad, die de mensen Poldi hebben genoemd. En nu ineens is Bibi boos geworden op Poldi. Hij valt haar aan, bijt haar en houdt niet op. Ze hebben ze uit elkaar moeten halen.

Helvetisch-poëtisch

Helvetisch-poëtisch

Niet alleen van dat heel serieuze, in de Poesie Agenda van het Orte Verlag.
Voor wie dat denkt (‘Alle Zwitsers zijn bloedserieus’ – je hebt van die vooroordelen), komen hieronder enkele bijdragen die in die agenda te vinden zijn nog aleer we op de helft van dit jaar zijn. Wie weet wat de tweede helft nog te bieden heeft.

Hölderlin

Hölderlin

Als we de dichters toch niet hadden... Als ze niet onder ons waren om ons het noodzakelijkste te vertellen... Neem Hölderlin, misschien de dichterlijkse dichter die onder ons geweest is. Neem de Zwitserse dichteres Jacqueline Crevoisier, die elk jaar present is in de Poesie-Agenda, die door het Orte Verlag wordt uitgegeven en die geen jaar overslaat om mij een exemplaar cadeau te doen. Dank zij die jaarlijkse gift kom ik ook Hölderlin tegen, die God onder de dichters.

Een reis

Een reis

In de maand juli van het jaar 1990 met Hans Groot op reis naar Oost-Indonesië. En fragment uit deze trip.
14 juli Aankomst te Suranadi, op Lombok. Daarna te gast op een bruiloftsfeest, in Bonjeruk, van een familielid van Lalu Supraptu. Ontmoeting met een Australische dame van Nederlandse afkomst. Ze vertelt dat ze na een afwezigheid van dertig jaar weer terug was in Holland. Ze had het volgende geconstateerd:

Plofkip

Plofkip

Een nieuw woord: plofkip. Een nieuw woord is nodig waar een nieuw element in de werkelijkheid zich aandient. De plofkip is een nieuwe vinding. Het is een kip die haastig met voedsel wordt volgepropt. En dan, geslacht, tot goedkoop voedsel kan dienen voor de mens. Een zielig wezen, die plofkip, wegens z'n zielige ongezonde leven.

Rembrandt: Hagar

Rembrandt: Hagar

Dat Rembrandt een van de allergrootste kunstenaars is die op onze aarde heeft rondgelopen, we weten het allemaal. Dat heeft natuurlijk in belangrijke mate te maken met zijn artistiek vermogen: hij kon met wat hij schilderde of tekende voor onze ogen iets zichtbaar maken wat zich in onze zielen nestelen kan. Ook zeer belangrijk: de keuze van zijn onderwerpen. Dat wat hij onuitgesproken vertelt.

Inhoud syndiceren