Rembrandt - empathie

Rembrandt - empathie

Het is niet alleen zijn specifieke technische vermogen dat Rembrandt tot een uniek groots kunstenaar maakt. Met alleen technisch vermogen komt een kunstenaar er niet.
Zijn kunstwerk moet er in slagen hart in beroering te brengen. Dat lukt door empathie, door dat wat ons doet voelen 'ja, dat ken ik ook!'

Op de prent die de vlucht naar Egypte voorstelt lukt het hem, wat mij betreft, op volmaakte wijze.

Maria, Jozef en hun Christuskind vluchten naar Egypte teneinde te ontkomen aan de slachting die de Romeinse bezetters van Palestina gaan uitvoeren op onschuldige kindertjes. De dreiging wordt voor ons zichtbaar in de wanordelijke donkerte die de drie vluchtelingen omgeeft.

Gelukkig is er het brave ezeltje; de goeiigheid straalt van hem af. Op zijn rug Maria, in zorgelijk mijmeren verzonken. Aan haar borst het kind om wie het gaat; te midden van alle dreiging straalt het zijn onschuldige zorgeloosheid uit.

De weergave van Jozef toont het geniale empathische vermogen van Rembrandt. We zien die man daar die de ezel bij de teugel heeft, die voelt dat hij de verantwoordelijkheid draagt voor het welslagen van deze vlucht. En we lezen van zijn gezicht wat er woelt in zijn geest: hoe moet dit verder gaan? wat zal er van mijn dierbaren terecht komen? wat staat ons te wachten?
WE kijken in zijn brein en zijn ziel naar binnen. Bij de gratie van Rembrandts empathisch vermogen.