Elvis

Elvis

Nog onlangs, januari 2013, was ik in het restaurant op het tweede perron van het Centraal Station in Amsterdam dat de naam Eerste Klas Wachtkamer draagt om de eenvoudige reden dat het ooit een eerste klas wachtkamer was. Ideale plek om als Amsterdammer voor een ontmoeting met een binnenreizende niet-Amsterdammer af te spreken. Allen, dit maal stemde iets mij treurig, ik miste Elvis.

Elvis is de witte kaketoe die in die mooie voormalige wachtkamer zijn vaste plaats had en geregeld met luide stem liet horen dat hij de belangrijkste aanwezigheid ter plekke uitmaakte.

Ik was te beschroomd om naar hem te informeren bij de ober. Bang natuurlijk om iets heel betreurenswaardigs te horen te krijgen.

Omdat ik van plan ben om aandacht te gaan vragen voor liedjes die ik zingen kan en die mij dierbaar zijn, begin ik ter ere van Elvis met het lied Burung kaka tua.
Allen die het lied kennen kunnen nu met mij mee zingen, op onderstaande tekst.

Burung kaka tua
menclok di jendela.
Nenek sudah tua,
giginya tingal dua.

Leitrum leitrum leitrum lalala.
Leitrum leitrum leitrum lalala.
Leitrum leitrum leitrum lalala.
Burung kaka tua.

Zelfs voor hen die geen hebben hebben van de Indonesische taal moet dit te doen zijn. Ook de betekenis vergt geen al te diepzinnige interpretatie-inspanning.

De kakatoe
zit in het raamkozijn.
Oma is al oud.
Ze heeft nog maar twee tanden.