Sint Franciscus

Sint Franciscus

Er zijn tussen Saint Franciscus en mij in ieder geval twee verschillen. Hij is heilig en ik niet. Hij preekt tegen de vogeltjes en ik niet. Maar ik zeg wel regelmatig iets tegen de vogels op mijn pad. Als er eentje erg mooi is, kan ik zelden nalaten mijn bewondering even uit te spreken.

Ik zou dat ten aanzien van passerende meisjes soms ook willen doen, maar laat het na, uiteraard. De vogels hebben er geen bezwaar tegen. In de Lutmastraat bijvoorbeeld lopen ze dan een eindje met me op - ik heb het nu over de duiven.

Ik zeg dan wel eens iets bestraffends tegen een duivenman die zich hinderlijk aanstellerig gedraagt tegenover een duivendame. Geen enkele trekt er zich immer ene moer van aan. En ik bedenk dan ook wel een beetje beschaamd dat het bemoeizuchtig is en erg antropomorf gedacht. Als hij het naliet, die aansteller, zou de benaderde vrouw waarschijnlijk denken 'is er iets mis met me?' Ach, wat weten we van het geestesleven van duiven, ik in ieder geval niks.

Dat ze met me oplopen geeft me het gevoel dat er toch iets is van communicatie. Ik geloof dat er gedacht wordt: misschien gaat die snuiter straks wel zijn broodkruimels tevoorschijn halen. Helemaal onzin is dat niet, want wanneer ik me op de Bloemgracht langs een geparkeerde auto naar de wallekant begeef, komt er gegarandeerd een meerkoet op me af zwemmen met een blik van komt er nog wat van? En wat te zeggen van de reigers die zich geduldig naast een hengelaar opstellen...

Nee, ik kan goed meevoelen met de heilige Franciscus. Is er ooit wel genoteerd in welke bewoordingen hij zich tot het gevogelte heeft gericht?