Vrolijk - Werner Bucher

Vrolijk - Werner Bucher

Hoe moeten we leven? Moeten we anderen liefhebben gelijk onszelf? Absoluut, hoe moeilijk het soms ook is, maar het moet. En mogen we die zorgelijkheid ook afwisselen met vrolijkheid? Absoluut, hoe lichtzinnig het misschien ook lijkt. Het is heerlijk om vrolijk te zijn. En minstens even heerlijk: de vrolijkheid van een ander zien. Tegengif voor treurnis.

Wie deze zienswijze met mij deelt zal begrijpen hoe verheugd ik was om het gedicht te lezen van Werner Bucher (op de afbeelding) waarin hij duidelijk maakt dat vrolijkheid er niet onder te krijgen is. Het staat in de Poesie Agenda 2012 van de Zwitserse uitgeverij Orte. De titel luidt: 'Fröhliches ist nicht umzubringen'

Das Tässchen vor dir,
draussen die Macht des Gewerbes,
Bedenken kommen auf, eine Art Angst, sie
hätten für immer gesiegt und intensives Leben
in ihre Eimer geworfen. Heute
ohnehin Tod und Abriss hinter den Geleisen:
Wer süchtig ist, muss gehn - ausser, er
wohne oben am grünen Berg, wo
die Stuten teurer und die Appartements
heller sind. Ich mag sie nicht, diese ganz bestimmte Stadt
mit ihren Hochhäusern, sie
tötet, sie
öffnet nicht. Nur der Hund
dort auf dem Balkon
wedelt mit seinem Schwanz. Fröh-
liches ist nicht umzubringen.