Djahanguir Mazhary

Djahanguir Mazhary

Poëzie heeft me bereikt uit de hierbij afgebeelde verre stad Bogota. Ik kreeg de gedichtenbundel 'La parade de l'imperceptible' onder ogen, van de dichter Djahanguir Mazhary. Hoe vertoont zich het onmerkbare, dat is de strekking van wat de dichter voor ons oproept.

Ik geef een citaat, in Nederlandse vertaling:

Jij mens van vlees en bloed!

Jij bent het die door te leven
dat fonkelende vuur ontketent
van ogenblikken
die oneindigheid doen ontstaan!

Momenten eeuwigheid
die zich ontvouwen in ons ieder
Eeuwige momenten
die wij allen creëren in onszelf...!

Het is een prachtige gedachte, die me onherroepelijk Sjatow in gedachten brengt, personage uit Dostojewski's roman 'De bezetenen'. Hij verklaart 'Ik geloof in de eeuwigheid nú'. Zo is het: de eeuwigheid toont zich in het nu. Dat laat ook de lyrisch-filosofische dichter Djahanguir Mazhary ons weten. Hij een geboren Iraniër die zijn vaderland, waar nu benauwend fanatisme heerst, verliet; hij heeft zich met zijn gezin gevestigd in Columbia, waar hij aan de universiteit sociologie doceert.

Uit de bundel van deze dichter nog een citaat, dat ik hier in het oorspronkelijke Frans weergeef:

- Toi! l'homme de chair
c'est toi qui avec ta vie
nourris ce feu étincelant
d'instants
qui déclenchent tant
d'infinis!

Bravo, zegt mijn hart, als ik dit lees; dit is meer dan een constatering, het is een levensopdracht. Opdracht om te beseffen dat het efemere, het vergankelijke, ons uitzicht geeft op het onvergankelijke, het eeuwige. Bij Djahanguir Marhary staat het aldus:

Parade de l'éphémère qui s'accomplit
en s'accrochant à l'ultime parcelle de
son instant d'extase dans l'espoir de
séduire l'immensité écrasante qui
semble se laisser apprivoiser par moments!

Wat dit betekent? Djahanguir Mazhary resumeert het kort en krachtig in zijn gedicht:

L'éternel n'est rien
sans cet infime instant
---
Het eeuwige is niets
zonder dit piepkleine moment

En hoe zou ik niet denken aan mijn zoon Pepijn, die elk jaar in Le Maupas een met zorg gebouwd immens houten beeldhouwwerk onmiddellijk na het gereedkomen aan de vurige vlammen uitlevert? De Iraanse dichter legt het zó uit:

Ce feu qui chauffe et réconforte
ne brûle qu'en se consumant
---
Dit vuur dat verwarmt en troost
kan slechts branden terwijl het vergaat