Bil

Bil

Vandaag 7 juli 2012 lees ik op de voorpagina van de Volkskrant in een Voetnoot van Arnon Grunberg de zin 'Mensen zomaar op de billen slaan mag niet'. Het is waar. Ik heb het nog niet zo heel lang geleden ervaren, toen ik in alle onschuld een bilklapje had weggegeven, nee twee zelfs, en daarover later door de getroffene terecht werd gewezen.

Ik heb excuus gemaakt en zand erover is als vrijspraaksoordeel gevolgd.

Woorden zijn er verder niet aan vuil gemaakt en zo hoort het ook. Maar in mijzelf woelen toch nog woordjes rond, omdat ik me van dat hele voorval geen bal herinnerde toen ik er na een tijdje op gewezen werd dat het de betrokkene onaangenaam had getroffen. Verdrongen?
Zou ik niet willen weten ...?

En nou die woorden van Grunberg, als een maxime op de voorpagina van een toonaangevend ochtendblad. In een stukje dat, los van de bil, de titel 'Vibrator' meekreeg - dat is me toch ook wat. De vibrator waar het over gaat is het uitgangspunt van het betreffende artikeltje, waarin verwezen wordt naar wat schrijfster Marjan Berk eerder in de Volkskrant gemeld heeft: dat ze haar vibrator Flipper noemt.

Marjan Berk heb ik heel lang geleden nog eventjes heel zijdelings meegemaakt, toen ik, ruim een halve eeuw geleden, met een aanstormende toneelspeelster getrouwd was, bevriend met Marjan, destijds ook aanstormend, zodoende. En nu is Marjan tachtig en BN. Zalig zij die dat niet zijn; zij komen niet in de verleiding om in een ochtendblad lacherigheid te willen verwekken door het vibratorwoord op het tapijt te gooien.

Of zou ik geen gevoel voor humor hebben?