Mozart als marionet

Mozart als marionet

Vanmiddag, op de derde Kerstdag 2006, zag ik Mozart als marionet. In het Marionettentheater, in de Nieuwe Jonkerstraat in Amsterdam. Hij trad op, Mozart, als een van de figuren in het vertoonde marionettenspel getiteld 'De Impresario'. KV 486. Ondertitel: 'Muzikale komedie van W.A.Mozart.' Zo heb ik nog net op het nippertje deel gehad aan de viering van het Mozart-jaar.

Ik heb genoten. Het verhaal gaat over een theaterdirecteur die te maken krijgt met twee zangeressen die strijden om een hoofdrol. De afbeelding toont ze, Madame Herz, die gepousseerd wordt door haar verloofde, de bankier die haar carrière met geld kan ondersteunen, en Mademoiselle Silberklang die behalve haar stem nog andere fysieke aantrekkelijkheden in de strijd kan werpen en dat niet nalaat. En er is Mozart-muziek in de marionettenvoorstelling, aria's en een poezenduet.

Waarom genieten van een marionettenvoorselling, die ook door zeer jonge mensenkinderen meegenoten kan worden? Waarom lachen om de kwispelende staart van het poedeltje van de dramatische sopraan? Of om de plotselinge luchtsprongen van la Silberklang?

Ik heb er over nagedacht en de oplossing gevonden: omdat in ons allen ook een marionet zit, waarom anderen lachen en wijzelf dat ook maar beter kunnen doen.

Luttele weken geleden zag ik op Bali de topengdansers met hun maskers en hun rare bruuske, gestileerde bewegingen. Ook dan kan ik de lach niet binnenhouden. Die vormverstijving laat ons in onszelf kijken, en het beste wat we kunnen doen is lachen om wat we waarnemen.

Een aanbeveler dus, dat Marionettentheater. Informatie, zoals te verwachten op www.marionettentheater.nl