De pleegvader van Jezus

De pleegvader van Jezus

Dit schrijf ik in de Kerstnacht. Overal staan nu de kerststalletjes gereed om bewonderd te worden. Het kindeke Jezus ligt in zijn kribbe en wacht ook, om het middelpunt van de belangstelling te zijn. De herdertjes liggen nog bij nachte, ze liggen bij nachte in 't veld, zij houden zo trouwe de wachte, zij hebben hun schaapjes geteld. Maar ze komen er aan.

Mijn tante Rie kon dat zo prachtig met tremolo's bezingen. Ja, we zaten toen in een kring bij de boom en zongen het ene kerstlied na het andere, hoe onkerkelijk we ook waren. Tante Rie mocht het dichtst bij de kerstboom zitten, omdat zij de oudste onder de tantes was en ook de vroomste. Achter haar rug werd er in de familie wel gezegd dat zij zo fijn als gemalen poepestront was. Geeft niet, we zongen heerlijk met haar mee.

Dat was in de tijd dat we de tweede wereldoorlog nog moesten krijgen. Jezus lag toen nog in een kribbetje. In de nieuwe Bijbelvertaling moet het een voederbak wezen, zeg maar: een trog. Dat drukt ons beter met de neus op de realiteit van een harde wereld, is het argument, als ik het wel heb.

Ik zie de realiteit liever in de afbeeldingen zoals Rembrandt die maakte van de Heilige Familie. 'Het huishouden van de timmerman', zegt men ook. Dat is realiteitszin die me wel aanstaat.

Jezus is natuurlijk de zoon van God. Maar ja, op aarde moest iemand hem toch voor zijn rekening nemen en dat deed timmerman Jozef. Dat hij het aangedurfd heeft maakt hem voor mij tot een kampioen van generositeit. Ik denk dat er weinig heren te vinden zijn als hij. Wie kent er iemand die de buik van zijn levensgezellin op een dag ziet bollen en haar op haar woord gelooft als ze zegt: 'Het is van de Heilige Geest. Een engel heeft het me verteld.'

Hij was een goede pleegvader ook, Jozef. In een kerk in Oisterwijk kun je hem afgebeeld zien op een gebrandschilderd raam; hij laat de jongen zien hoe hij een plank moet doorzagen. Er waren tijden dat zonen in de voetsporen van hun vaders traden. Dat deze jongen een andere missie te vervullen had, heeft Jozef later moeten ontdekken. Zo gaat het met vaders wel vaker. Hun wijsheid is: herkennen en erkennen.