Hölderlins zomer

Hölderlins zomer

Ik had mijn overdenking over het teken van Pienaar op het voetbalveld nog maar nèt geschreven, of per email bereikt mij uit Berlijn (afzender: Bernd Müller) een gedicht van Hölderlin (die zich ook noemde: Scardanelli).

Der Sommer

Noch ist die Zeit des Jahrs zu sehn, und die Gefilde
Des Sommers stehn in ihrem Glanz, in ihrer Milde;
Des Feldes Grün ist prächtig ausgebreitet,
Allwo der Bach hinab mit Wellen gleitet.

So zieht der Tag hinaus durch Berg und Thale,
Mit seiner Unaufhaltsamkeit und seinem Strahle,
Und Wolken ziehn in Ruh' in hohen Räumen,
Es scheint das Jahr mit Herrlichkeit zu säumen.

Mit Unterthänigkeit Scardanelli

d.9ten Merz
1840

Onderdanig? Ja, aan wat hem teboven gaat. De loop van de tijd. Die in de zomer, op momenten van glans, van mildheid, van heerlijkheid, wel lijkt te talmen, en prachtig uitgespreid groen toont met daarin een beekje dat naar beneden glijdt met zijn golven, terwijl in hoge ruimte de wolken rustig langs-trekken.

Hij was niet gek, Hölderlin, die dit alles zag, besefte en zo in taal wist weer te geven.