Hans Plomp - Ruigoord

Hans Plomp - Ruigoord

We waren in Ruigoord gisteren, wij mensen van Nynade. We zouden er een poëtisch programma verzorgen en hebben dat ook naar beste kunnen gedaan. Mijn mederedacteuren, Barney Agerbeek, Karel Wasch, Ton Kelder hebben teksten voorgedragen. En dat deden eveneens medewerkers aan ons tijdschrift, Camille Mortagne, Mirjam Al, Merik van der Torren, Koos Hagen.

We troffen een stralende oktoberdag in de unieke context van Ruigoord, vrijplaats van kunstenaars die tegen de klippen op stand houden in een lelijke wereld van poen, commercie en onbenullige schreeuwerigheid.

Wat voelden we ons behaaglijk temidden van de mensen die we daar troffen. Kort gezegd: goed volk, dat daar in Ruigoord samenkwam half en half om naar ons te luisteren en vooral ook om met elkaar samen te zijn temidden van die sfeer van artisticiteit, humor en de levensopvatting die aan zijn voorrang geeft boven hebben, vrij van van elke neiging tot kapsones en gewichtigheid.

In deze verrukkelijke triomf-burcht van anarchie deed ik een ondekking. Deze anarchie voldoet aan een noodzakelijke voorwaarde voor min of meer georganiseerd samen dingen doen: er was (o héél onnadrukkelijk natuurlijk) toch een element van hiërarchie. In deze alternatieve kunstenaarsgemeenschap functioneert toch iemand die coördineert, die (ik durf het haast niet te zeggen) de leiding heeft. Dat is de dichter Hans Plomp. Hij oefent autoriteit uit temidden van een horde doorgewinterde anti-autoritairen is. Een horde? Ach in ieder geval een aardige horde, een horde waar we zuinig op moeten zijn evenals als de plek waarop zich dit alles nog manifesteren kan en waarbinnen Hans Plomp leiding geeft op een wijze die bij mij in ieder geval grote bewondering wekt.