Flauberts Emma. En Amy Winehouse

Flauberts Emma. En Amy Winehouse

De vrouw, godin in de ogen van de man. Flaubert beschrijft het kapsel van Emma Rouault, zoals Charles Bovary het ziet bij de eerste onmoeting. Het is niet moeilijk om daarbij aan een vergelijkbaar kapsel te denken. Van Amy Winehouse met name.

Wie had kunnen denken dat ik bij lezen over Emma nog eens aan Amy zou moeten denken?

Ziehier hoe Flaubert een beschrijving geeft.

'Haar hals rees op uit een plat wit kraagje. Het haar werd midden op haar hoofd in tweeën gedeeld door een smalle scheiding die ietwat weggleed bij de kromming van de schedel, en de zwarte dos was zo glanzend dat beide helften wel uit één stuk leken. En terwijl haar oren tot de lelletjes schuilgingen, zat het haar van achteren opgebonden in een zware wrong en viel het bij de slapen in een golf, iets wat de dokter nog nooit bij iemand had gezien.'

Vertaling, als steeds, van Hans van Pinxteren.
Laten we Amy, dezer dagen, het beste wensen. Ik las dat ze, na ruzie met haar levensgezel, te veel heeft ingenomen (drugs en drank) en zich nu niet lekker voelt.