Auto

Auto

Dik dertig jaar geleden deed ik de auto weg. Er werd me gevraagd waarom. De kinderen gingen niet meer mee op vakantie. Kamperen deden we niet meer. Met het openbaar vervoer kun je met z'n tweeën overal komen. Eén van mijn antwoorden was ook: dan loop ik het risico niet iemand per ongeluk dood te rijden.

We weten dat ook de auto opzettelijk als een dodelijk wapen kan worden gebruikt. Op koninginnedag 2009, toen ik genoeglijk schreef over een Duitstalig gedicht dat het ruisen van beekjes bezong, zijn wij Nederlanders in Apeldoorn aan die waarheid herinnerd.

Ik herinner me dat onze premier Den Uyl ooit heeft gezegd: socialisme, dat is een auto voor iedereen. Ik herinner me ook dat ik toen onmiddellijk heb gedacht: als bij dat 'iedereen' alle nu-nog-sloebers van de wereld inbegrepen zijn, hoe zal het dan met onze dampkring gaan? Alleen alle Chinezen bijvoorbeeld, we kunnen ze dat niet misgunnen. Mogen we 'recht op een auto' buiten een geamendeerde Universele Verklaring van de Rechten van de mens' houden?

God beware ons. De koninginnedag van gisteren brengt me dat op de lippen. En het was zo'n mooie dag op de Bloemgracht. We kochten een prachtige damespantalon voor vijf euro, echt prachtig prachtig en precies passend. Leuke boekjes van Guus Kuijer (met de k van koe, en de rest hangt er onder), voor vijftig cent. Dat was ook het bedrag dat Maya, van acht, vroeg voor de karikatuur die ze van me tekende - maar hij was zo mooi dat ik er een dubbeltje boven op gooide.

Nee, koninginnedag mogen we nooit afschaffen. Wel de monarchie, dat is nu wel mooi geweest. We kunnen toch elk jaar een lieveling kiezen die we tot koningin benoemen, zoals ze bij karnaval doen met een Prins. Ik bied me aan als Onbezoldigd Consultant-met-beslissingsbevoegdheid. Ik heb als het moet binnen een mum een koninginnen-lijst klaar voor de komende tien jaar.