De Médicis

De Médicis

Een van de tentoonstellingen die ik deze maand (november 2010) in Parijs heb bezocht heet 'Les trésors des Médicis'. Georganiseerd in het Musée Maillol in de rue Grenelle. Een museum waaraan de naam van de inspirerende, kortgeleden gestorven, Dina Vierny is verbonden, die begon als model van Maillol en zich ontpopte als zijn levensgezellin, die voor mij vooral de prachtige zangeres is van aangrijpende liederen uit de Goelag.

Ach, die schatten van de rijke Florentijnse familie, waaruit twee pausen voortkwamen en wat meer is: twee Frans koninginnen, Marie en Catherine. Ze waren beiden een paar jaar regentessen van het koninkrijk, omdat hun zonen nog te jong waren om de koningskronen al op hun hoofdjes gedrukt te krijgen.

Ze zijn natuurlijk indrukwekkend, die schatten - vooral de schilderijen en beelden zijn aan mij besteed. Aan de kunstig gemaakte vazen loop ik wat sneller voorbij. Maar er was toch het object dat hierboven afgebeeld staat - het trok mijn aandacht en deed me peinzen.

Wat het is? 'Une verseuse'. Zeg maar: een theepot.
Waarom peinzen? Omdat je er toe komt om deze schoonheid te vergelijken met de theepot-varianten onzer dagen. Wat zijn onze potten onnoemelijk lelijk, vergeleken bij wat kunstenaars/ambachtslieden zo'n vier à vijf eeuwen terug wisten te fabriceren. Gaat de wereld er wel op vooruit, dat was de vraag die zich aan mij opdrong bij het bekijken van dit curieuze voorwerp, door een homo creator ontworpen en door een homo faber (beiden in één persoon aanwezig?) gerealiseerd.