Oedipus

Oedipus

In het Musée d’Orsay was in het voorjaar van 2010 een tentoonstelling te zien, getiteld ‘Crime et Châtiment’. Die titel is aan Dostojewski ontleend uiteraard. Bij een schilderij van Gustave Moreau, ‘OEdipe et le Sphinx’ was dan ook een Dostojewski-citaat te lezen. ‘Qui ne désire pas la mort de son père?’

Ik voelde de aanvechting om er bij te schrijven ‘Pas moi’.

Wat is er toch een onzin gelanceerd onder de mensen. Het komt ongetwijfeld voor (àlles komt voor, onder het mensenras) dat een jongen zijn vader wel zou willen killen, omdat die hem afhoudt van een exclusief verlangde moederliefde. Vader kan als een al te machtige medeminnaar worden beschouwd.

Met de hand op mijn hart verklaar ik hierbij dat ik van dat soort gevoelens in het eigen hart niets kan vinden, hoe eerlijk ik ook mijn best doe om iets dergelijks te ontdekken.

De uitvinder van het oedipus-complex, Sigmund Freud,beschouw ik als een grote geest, die ons in de twintigste eeuw veel concepten en heeft aangeboden die tot overdenking prikkelen. Een kleine eeuw eerder heeft Dostojewski dat op zijn manier nog hartverovender gedaan. Dat betekent, wat mij betreft, niet dat ik ja-knik bij alles wat Freud of zelfs Dostojewski te melden hebben. Waarvan hierbij aantekening.