Aan de top

Aan de top

Waar is kunst goed voor? Om ons gevoel te verfijnen. En ook om ontdekkingen te doen. In Parijs was is kort geleden voor het eerst in het Musée Bourdelle. Dat is het museum dat gemaakt is op de plek waar de beeldhouwer Antoine Bourdelle zijn atelier had. Zijn Griekse vrouw, die de prachtige voornaam Cléopatre droeg, heeft na de dood van Bourdelle die bouw heeft geïnitieerd.

Het museum is te vinden vlak achter de Tour Montparnasse.

Wat een ontdekking. Bourdelle maakte groot monumentaal werk, dat een beetje doet denken aan die vreselijke Duitse beeldhouwer Breker, die zwaar uit hun krachten gegroeide Germaanse types fabriceerde. Maar Bourdelle maakte dan wel een gespierde Hercules, of indrukwekkende paarden die wel stoom lijken te snuiven, hij maakte dan toch ook maar een Maria met Kind en ander ontroerend werk. Totaal anders van inspiratie dan Breker.

En daar is dan ineens op meer menselijk formaat een indrukwekkend-nadenkende kop, met daaronder een ingekraste tekst op de sokkel: 'La paix ne règne pas sur les cimes'. Dat heeft de afgebeelde man gezegd, de Poolse anarchist Mecislas Golberg (ook: Goldberg). De tekst betekent: Aan de top heerst geen vrede.

Wat een ingetogen eerbewijs voor deze mij totaal onbekende anarchist, die naar Parijs kwam en daar bevriend raakte met Bourdelle. En ook - zoals ik leer van Internet - met Camille Claudel, Rodin, Gide, Matisse.

In de pers kom ik dagelijks foto's tegen van uitgestreken heren; in de onderschriften lees ik dan dat ze ergens topman zijn. Topman. Het is een baan waar je naar kunt streven in onze dagen.

Als ik ooit per ongeluk nog eens topman word, laat ik de tekst van Mecislas in de deur van mijn kantoor beitelen.